Okres zwykły

II Okres zwykły w ciągu roku liturgicznego rozpoczął się w poniedziałek po niedzieli Zesłania Ducha Świętego. Trwał będzie do pierwszej niedzieli Adwentu. Najczęstszym kolorem liturgicznym będzie zielony. Najważniejszymi uroczystościami w tym czasie są: Boże Ciało, Wniebowzięcie Najswiętszej Maryji Panny, Wszystkich Świętych oraz uroczystości Najświętszej Maryji Panny, Matki Kościoła, Św. Piotra i Pawła, Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny.

W naszej parafii ponadto będziemy obchodzić dwa odpusty:

Pierwszy ku czci Matki Bożej Szkaplerznej w niedzielę 17 lipca

Historia Szkaplerza karmelitańskiego sięga wieku XIII. Duchowi synowie proroka Eliasza prowadzili życie modlitwy na górze Karmel w Palestynie. Nazywali się Braćmi Najświętszej Maryi Panny z Góry Karmel. Na skutek prześladowań ze strony muzłumanów, wojen religijnych z Turkami i upadku państwa chrześcijańskiego w Palestynie eremici z Karmelu musieli w pierwszej połowie XIII wieku przenieść się do Europy. Zakon mało znany w nowym środowisku, postrzegany jako konkurent w pracy duszpasterskiej, stanął przed perspektywą kasaty. W tej sytuacji jeden z generałów zakonu podjął wysiłek zawierzenia się Maryi. W nocy z 15 na 16 lipca 1251 r. ukazała mu się Maryja. Wskazała na jego szkaplerz zakonny i powiedziała: "To będzie przywilejem dla ciebie i wszystkich karmelitów - kto w nim umrze, nie zazna ognia piekielnego".

Drugi 10 sierpnia ku czci patrona parafii - św. Wawrzyńca

Za panowania cesarza Waleriana (253 - 260) wybuchło nowe prześladowanie chrześcijan. Cesarz wydał edykt, na podstawie którego wszyscy sprawujący w gminach chrześcijańskich jakieś urzędy, mieli być skazywani na śmierć bez postępowania sądowego. Stąd też policja cesarska w dniu 6 VIII 258 r. aresztowała papieża św. Sykstusa II podczas sprawowania Eucharystii w katakumbach. Tego samego dnia ścięto papieża i asystujących mu czterech diakonów. Edykt cesarski nakazywał nie tylko likwidować chrześcijan, ale także mienie kościelne. Nie aresztowano początkowo św. Wawrzyńca, aby wydobyć od niego wiadomości o stanie majątku kościelnego. Czyniono wysiłki ze strony policji, aby zmusić św. Wawrzyńca do przekazania majątku na rzecz władz cesarstwa. Diakon spodziewając się aresztowania i tortur, rozdał wszystkie pieniądze kościelne ubogim. Kiedy sędzia nakazał św. Wawrzyńcowi wydać skarby kościelne, ten zebrawszy obdarowanych ubogich powiedział, że właśnie ci ludzie są tymi poszukiwanymi skarbami. Sędzia nakazał diakona siec biczami, a następnie rozłożyć go na kracie i tak przypalać ciało, aż męczony odpowie na zadawane pytanie. Święty nie załamał się podczas męczeństwa, nie wyparł się wiary i odniósł wspaniałe zwycięstwo, oddając życie za Chrystusa 10 VIII 258 r.

 

współpraca | przeslij artykół | admin@ | mapa strony | pobierz
©Parafia Rzymsko-Katolicka pw. Św. Wawrzyńca - Web Design by MJ
Karczmiska 2009